KWALIFIKACJA INF9 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 30.
Na wyjściu dekodera DTMF otrzymano dwie wartości częstotliwości: 852 Hz i 1477 Hz. Jaka cyfra została wciśnięta w klawiaturze wybierczej?
Ilustracja przedstawia tabelę używaną do dekodowania sygnałów DTMF (Dual-Tone Multi-Frequency), które są stosowane w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
DTMF koduje naciśnięty klawisz parą tonów: jednym z grupy niskiej (wiersz) i jednym z grupy wysokiej (kolumna). Częstotliwość 852 Hz odpowiada wierszowi "7–9", a 1477 Hz kolumnie "3". Ich para w standardowej tabeli DTMF wskazuje cyfrę 9.

Pełne wyjaśnienie:

Sygnalizacja DTMF (Dual-Tone Multi-Frequency) działa tak, że każdy klawisz klawiatury wybierczej jest reprezentowany przez dwa jednoczesne tony:

  • jeden ton z grupy niskich częstotliwości (tzw. wiersze),
  • jeden ton z grupy wysokich częstotliwości (tzw. kolumny).

W standardowym zestawie DTMF częstotliwości wierszy to m.in. 697 Hz, 770 Hz, 852 Hz, 941 Hz, a częstotliwości kolumn to m.in. 1209 Hz, 1336 Hz, 1477 Hz (oraz dodatkowo 1633 Hz w rozszerzonej klawiaturze A–D).

W zadaniu podano, że na wyjściu dekodera otrzymano 852 Hz i 1477 Hz. Oznacza to:

  • 852 Hz identyfikuje konkretny wiersz w tabeli DTMF (ten, w którym znajdują się klawisze 7, 8, 9),
  • 1477 Hz identyfikuje konkretną kolumnę w tabeli DTMF (kolumnę, w której znajdują się klawisze 3, 6, 9).

Wybierany klawisz to punkt przecięcia tego wiersza i tej kolumny, czyli "9". Dlatego odpowiedź "9" jest poprawna.

Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo każda z nich wymaga innej pary częstotliwości:

  • "6" ma tę samą kolumnę 1477 Hz, ale inny wiersz (inna niska częstotliwość), więc nie pasuje do 852 Hz.
  • "8" leży w tym samym wierszu 852 Hz, ale ma inną kolumnę (inna wysoka częstotliwość), więc nie pasuje do 1477 Hz.
  • "3" ma wiersz inny niż 852 Hz, mimo że kolumna 1477 Hz się zgadza, więc para tonów nie odpowiada temu klawiszowi.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw rozdziel parę na niski i wysoki ton, a potem znajdź ich przecięcie w tabeli DTMF. To minimalizuje ryzyko pomylenia klawiszy z tego samego wiersza lub kolumny.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
DTMF to sygnalizacja wybierania tonowego, w której każdy klawisz jest kodowany parą częstotliwości (niska + wysoka). Służy do wybierania numerów oraz sterowania usługami, np. w systemach IVR, centralach, bramkach VoIP i urządzeniach abonenckich.
Najpierw ustal, która częstotliwość jest z grupy niskiej (wiersze), a która z grupy wysokiej (kolumny). Następnie w tabeli DTMF znajdź przecięcie danego wiersza i kolumny. Ten punkt przecięcia odpowiada naciśniętemu klawiszowi.
Dwa tony zmniejszają ryzyko pomyłek i ułatwiają niezawodne dekodowanie. Odbiornik rozpoznaje zarówno wiersz, jak i kolumnę, więc pojedyncze zakłócenie lub zniekształcenie jednego tonu rzadziej powoduje błędne wskazanie cyfry niż w systemach opartych o jeden ton.
W standardowym DTMF stosuje się grupę niską (wiersze) oraz grupę wysoką (kolumny). Dokładne wartości są zdefiniowane w zaleceniach/normach telekomunikacyjnych. W praktyce na egzaminie korzysta się z tabeli DTMF, gdzie wiersze i kolumny mają przypisane stałe częstotliwości.
Para 852 Hz (wiersz) oraz 1477 Hz (kolumna) wskazuje cyfrę 9 w standardowej tabeli DTMF. To typowe zadanie: identyfikujesz wiersz po tonie niskim i kolumnę po tonie wysokim, a potem odczytujesz znak na ich przecięciu.
Najczęstsze pomyłki to: zamiana wiersza z kolumną, dopasowanie tylko jednej częstotliwości i zgadywanie drugiej, oraz mylenie cyfr z tej samej kolumny (np. 3/6/9) lub tego samego wiersza (np. 7/8/9). Pomaga praca krok po kroku z tabelą.
Zasada kodowania klawisza parą częstotliwości jest taka sama, ale sposób przenoszenia może się różnić. W analogowej linii sygnał jest zwykle przesyłany "w paśmie" jako dźwięk. W VoIP często spotyka się także przesyłanie jako zdarzenia sygnalizacyjne, zależnie od konfiguracji urządzeń.
Można użyć analizatora widma, funkcji FFT w oscyloskopie lub aplikacji analizującej audio i sprawdzić, czy po naciśnięciu klawisza pojawiają się dwie oczekiwane składowe częstotliwości. W serwisie telekomunikacyjnym stosuje się też testy bramek/centralek dekodujących DTMF.
Dekodery DTMF występują m.in. w centralach i systemach zapowiedzi, w urządzeniach IVR, w bramkach VoIP/ATA, a także w urządzeniach sterowanych tonowo (np. zdalne systemy dostępu). Monter może je spotkać przy uruchamianiu i diagnostyce torów abonenckich.
Najlepiej zapamiętać układ: niskie częstotliwości odpowiadają wierszom, a wysokie kolumnom, i ćwiczyć na kilkunastu przykładach. Pomaga też skojarzenie, że cyfry w jednej kolumnie (np. 3/6/9) mają tę samą wysoką częstotliwość, a w jednym wierszu (np. 7/8/9) tę samą niską.
info

Około 48% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że dTMF koduje naciśnięty klawisz parą tonów: jednym z grupy niskiej (wiersz) i jednym z grupy wysokiej (kolumna).

Źródła:

  • ITU-T Recommendation Q.23: "Technical features of push-button telephone sets" (DTMF frequencies and signaling principles)
  • ITU-T Recommendation Q.24: "Multifrequency push-button signal reception" (zasady odbioru/rozpoznawania sygnałów DTMF)
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Dual-tone_multi-frequency_signaling - accessed 2026-03-01

Materiały:

  • Zalecenia/standardy opisujące DTMF (tabela częstotliwości i zasady dekodowania)
  • Notatki lub karta wzorów z tabelą DTMF (wiersze/kolumny)
  • Ćwiczenia laboratoryjne z analizatorem widma lub FFT (identyfikacja dwóch składowych częstotliwości)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego