Trawienie białek polega na ich hydrolizie do krótszych łańcuchów (peptydów), a następnie do aminokwasów. Kluczowe jest tu rozpoznanie, który enzym jest proteazą, czyli rozcina wiązania peptydowe w białkach.
Odpowiedź "pepsynę." jest poprawna, ponieważ pepsyna to enzym soku żołądkowego, który działa w środowisku kwaśnym i inicjuje proteolizę białek, rozkładając je do krótszych peptydów. W typowych schematach trawienia białek pierwszy etap enzymatyczny jest wiązany właśnie z działaniem pepsyny w żołądku.
Pozostałe propozycje dotyczą innych klas substratów, dlatego są błędne:
- "amylazę." – amylaza katalizuje rozkład polisacharydów (np. skrobi) do cukrów prostszych. Nie jest enzymem proteolitycznym, więc nie opisuje trawienia białek.
- "lipazę." – lipazy rozkładają tłuszcze (triacyloglicerole) do glicerolu i kwasów tłuszczowych. To inny typ substratu i inny typ reakcji niż rozcinanie wiązań peptydowych.
- "nukleazę." – nukleazy hydrolizują kwasy nukleinowe (DNA/RNA) do nukleotydów lub krótszych fragmentów. Nie uczestniczą w trawieniu białek.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się trawienie białek, szukaj nazwy enzymu związanego z proteazami (np. pepsyna, trypsyna, chymotrypsyna). Gdy mowa o skrobi – kojarz z amylazą, o tłuszczach – z lipazą, a o kwasach nukleinowych – z nukleazami. Takie "dopasowanie enzym–substrat" zwykle wystarcza do poprawnej odpowiedzi.
