Typ migawki rozpoznaje się po budowie i miejscu działania.
"Szczelinowa" to migawka pracująca w płaszczyźnie ogniskowej aparatu (blisko matrycy/filmu). Jej zasada polega na tym, że jedna kurtyna odsłania kadr, a druga go zasłania; przy krótkich czasach efektywnie przez kadr "przesuwa się" szczelina. Na fotografiach wnętrza korpusu zwykle widać element zasłaniający matrycę (kurtyny), co jest charakterystyczne dla tego typu.
"Roletkowa" bywa w języku potocznym i w starszych opisach używana jako określenie migawki kurtynowej/szczelinowej. Z punktu widzenia testu może to mylić, bo uczeń może uznać, że to ten sam typ. W zadaniach egzaminacyjnych ważne jest trzymanie się jednej, spójnej terminologii: "szczelinowa (kurtynowa)".
"Centralna" (listkowa) działa inaczej: zwykle znajduje się w obiektywie i składa się z listków otwierających się od środka. Jej wygląd (gdy jest widoczna) przypomina przysłonę, a nie kurtyny przy matrycy.
"Hybrydowa" nie jest podstawową, klasyczną kategorią konstrukcji migawki w standardowej typologii (częściej spotyka się rozróżnienie na migawkę szczelinową i centralną, ewentualnie elektroniczną jako sposób realizacji ekspozycji). Dlatego jako odpowiedź w takim zestawie jest najsłabiej umocowana definicyjnie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widać element zasłaniający matrycę w korpusie aparatu, najczęściej chodzi o migawkę szczelinową/kurtynową; jeśli widać "listki" w obiektywie – o migawkę centralną.
