Schemat rozpoznania opiera się na funkcji maszyny i jej charakterystycznych zespołach roboczych.
"Sieczkarnia samojezdna" jest przeznaczona do zbioru całych roślin (np. kukurydzy na kiszonkę, traw) i ich intensywnego rozdrabniania. Typowe cechy, które zwykle widać na zdjęciu, to:
- duża przystawka do pobierania roślin (rzędowa do kukurydzy lub pick-up do zielonek),
- zespół tnąco-rozdrabniający (bęben/noże) w korpusie maszyny,
- wyrzutnia/komin kierująca sieczkę do jadącej obok przyczepy.
Dlatego odpowiedź "sieczkarnię samojezdną" pasuje do zdjęcia przedstawiającego maszynę, która nie tylko ścina, ale też rozdrabnia materiał i aktywnie go wyrzuca.
"Kombajn do kukurydzy" bywa w języku potocznym używany nieprecyzyjnie. Kombajn (w sensie kombajnu zbożowego) służy głównie do omłotu i zbioru ziarna, a jego układ roboczy jest inny (heder i młocarnia, zbiornik ziarna, rozładunek ziarna ślimakiem). Nie ma typowego "komina" do wyrzutu sieczki do przyczepy w trakcie pracy na kiszonkę.
"Kosiarka samojezdna" jest maszyną tnącą (często z kondycjonerem), ale jej zadaniem jest skoszenie i ułożenie pokosu. Zwykle nie ma układu rozdrabniania do sieczki i wyrzutu do przyczepy jak w sieczkarni.
"Kombajn do traw" nie jest standardową, jednoznaczną nazwą typu maszyny; zbiór traw na kiszonkę realizuje się najczęściej sieczkarnią (samojezdną lub przyczepianą) z odpowiednią przystawką. Na egzaminie warto kierować się funkcją: koszenie + rozdrabnianie + wyrzut do przyczepy wskazuje na sieczkarnię.
