Złącza PCI (Peripheral Component Interconnect) były przez lata podstawowym sposobem podłączania kart rozszerzeń do płyty głównej (np. kart dźwiękowych, sieciowych, kontrolerów). Na zdjęciach płyt głównych rozpoznaje się je najczęściej po tym, że:
- są to sloty o zbliżonej długości i powtarzalnym kształcie,
- często występują w liczbie kilku sztuk obok siebie,
- mają charakterystyczne nacięcia (klucze) uniemożliwiające błędne włożenie niezgodnej karty.
Odpowiedź "PCI" jest poprawna, ponieważ wskazany element odpowiada typowym gniazdom kart rozszerzeń tego standardu.
Pozostałe propozycje są niepoprawne z następujących powodów:
- "AGP" było złączem przeznaczonym głównie dla kart graficznych. Na wielu płytach występowało jako pojedynczy slot, często umieszczony w pobliżu procesora i oddzielony układem od pozostałych gniazd rozszerzeń. Jeśli na fotografii oznaczono kilka identycznych slotów, jest to silna przesłanka, że nie chodzi o AGP.
- "ISA" to bardzo stary standard; sloty ISA są zwykle dłuższe i mają inną budowę mechaniczną niż PCI. Na typowych płytach z epoki PCI, złącza ISA (jeśli w ogóle występują) wyróżniają się rozmiarem i układem styków.
- "EISA" (rozszerzenie ISA) również jest standardem historycznym i ma inną konstrukcję oraz występował w specyficznych rozwiązaniach sprzętowych. W praktyce serwisowej spotyka się go rzadziej niż PCI.
Wskazówka egzaminacyjna: przy identyfikacji slotów nie opieraj się wyłącznie na kolorze tworzywa. Kluczowe są kształt, długość, liczba nacięć oraz to, czy dany typ slotu występuje zwykle pojedynczo (AGP) czy wielokrotnie (PCI).
