W radiografii złamanie kości najczęściej widać jako przerwanie ciągłości warstwy korowej, linię przejaśnienia (szczelinę złamania) oraz czasem przemieszczenie lub obecność odłamów. Aby poprawnie wskazać, która kość uległa złamaniu, trzeba połączyć cechy obrazu złamania z anatomią i położeniem kości w danej kończynie.
Odpowiedź "piszczelowej" jest właściwa, ponieważ kość piszczelowa (tibia) to główna, długa kość podudzia kończyny miednicznej – leży pomiędzy kością udową a kośćmi stępu. Na typowym RTG podudzia jest strukturą dominującą w tej okolicy, a jej przebieg i relacje do stawu kolanowego oraz skokowego pozwalają ją rozpoznać.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z powodów anatomicznych:
- "udowej" dotyczy kości udowej, czyli kości uda (od miednicy do stawu kolanowego). Jeśli złamanie byłoby kości udowej, obraz obejmowałby odcinek uda, a nie typowe podudzie.
- "łokciowej" oraz "promieniowej" to kości przedramienia kończyny piersiowej (ulna i radius). Ich obecność i układ anatomiczny dotyczą okolicy między łokciem a nadgarstkiem, a nie między kolanem a stępem.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy obraz przedstawia kończynę piersiową czy miedniczną (po układzie stawów i proporcjach kości), a dopiero potem wybieraj kość. Dopiero na końcu potwierdź złamanie poprzez ocenę kory kostnej, szczeliny złamania i ewentualnego przemieszczenia.
