Wymienione wielkości to typowe parametry katalogowe prasy krawędziowej (maszyny do gięcia blach na pryzmie/matrycy). Najbardziej rozstrzygające są: nacisk (często podawany jako tonarz/siła nacisku) oraz długość gięcia – to one opisują, jak długi odcinek blachy można ugiąć i z jaką siłą.
Parametry geometryczne, takie jak wysięg (głębokość gardzieli) i odległość między kolumnami, mówią o tym, czy detal zmieści się w świetle maszyny oraz jaką ma ona konstrukcję ramy. Skok (ruch belki/suwaka) oraz prędkość dojścia, prędkość robocza i prędkość powrotu odnoszą się do przebiegu cyklu gięcia: szybkie zbliżenie, wolniejsza faza robocza i powrót.
Obecność parametrów takich jak pojemność zbiornika oleju dodatkowo sugeruje układ hydrauliczny, bardzo częsty w prasach krawędziowych, a moc silnika opisuje napęd pompy/układu napędowego.
Pozostałe propozycje nie pasują: frezarka uniwersalna jest opisywana m.in. zakresem posuwów, prędkościami wrzeciona i stołu, a nie "długością gięcia" czy odległością między kolumnami typową dla ramy prasy. Przecinarka plazmowa ma parametry źródła prądu, palnika i cięcia (np. prąd, grubość cięcia, gaz), a nie nacisk i skok belki prasy. Szlifierka narzędziowa opisywana jest parametrami ściernicy, wrzeciona i stołów/posuwów, a nie tonarzem oraz zbiornikiem oleju wynikającym z hydrauliki gięcia.
Na egzaminie warto wyłuskać 2–3 cechy "flagowe": nacisk + długość gięcia + odległość między kolumnami niemal jednoznacznie kierują do prasy krawędziowej.
