W macierzach dyskowych RAID (Redundant Array of Independent Disks) różne "poziomy" określają sposób zapisu danych na kilku dyskach oraz to, czy konfiguracja zapewnia redundancję (odporność na awarię nośnika).
Mirroring (po polsku często: lustrzanie danych) polega na tym, że te same bloki danych są zapisywane równolegle na dwóch (lub większej liczbie) dyskach. Dzięki temu, jeśli jeden dysk ulegnie awarii, system nadal ma pełną kopię danych na drugim dysku i może kontynuować pracę (zależnie od kontrolera/implementacji). Ten mechanizm odpowiada poziomowi RAID 1.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- RAID 0 to striping (podział danych na paski). Zwiększa wydajność, ale nie zapewnia żadnej redundancji – awaria jednego dysku zwykle oznacza utratę całego wolumenu.
- RAID 3 wykorzystuje rozproszenie danych oraz dedykowany dysk parzystości. Zapewnia pewien poziom ochrony, ale nie jest to proste "lustrzane" duplikowanie każdego bloku na drugim dysku.
- RAID 5 stosuje striping z rozproszoną parzystością (parity). Pozwala przetrwać awarię jednego dysku, ale dane nie są w całości kopiowane 1:1 na drugi nośnik, więc nie jest to mirroring.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać skrót: "1 = jeden do jednego (kopia)", czyli RAID 1 kojarzy się z najprostszą formą nadmiarowości: duplikacją danych.
