W przypadku długopisów reklamowych kluczowe jest to, że pole zadruku jest zwykle małe i często znajduje się na powierzchni obłej (walec) lub lekko profilowanej. Dlatego najbardziej typową techniką wykonywania nadruku na takich gadżetach jest tampondruk.
Tampondruk wykorzystuje elastyczny tampon, który dopasowuje się do kształtu przedmiotu i umożliwia przeniesienie farby na powierzchnie, które nie są idealnie płaskie. Z perspektywy organizacji produkcji reklamowej jest to praktyczne rozwiązanie dla gadżetów 3D (np. długopisy), ponieważ daje możliwość uzyskania czytelnego znaku na niewielkiej powierzchni i przy typowych materiałach obudowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Rotograwiura jest kojarzona z drukiem wklęsłym w procesach przemysłowych, szczególnie dla druku ciągłego na podłożach w zwojach. To inny obszar zastosowań niż jednostkowe gadżety o złożonej geometrii.
- Sitodruk sprawdza się świetnie na większych polach i podłożach, gdzie można stabilnie prowadzić rakiel i siatkę (np. płaskie powierzchnie, tekstylia, niektóre tworzywa). Na małym, obłym długopisie bywa mniej typowy i trudniejszy w prowadzeniu w porównaniu z tampondrukiem.
- Offset to klasyczna technika druku płaskiego, standardowa dla papieru i materiałów arkuszowych (np. ulotki, plakaty). Nie jest to podstawowa metoda do nadruków na przestrzennych gadżetach takich jak długopis.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się gadżety reklamowe o małej i krzywoliniowej powierzchni (długopis, zapalniczka, brelok), najczęściej właściwą odpowiedzią jest technika pozwalająca na nadruk na elementach 3D, czyli właśnie tampondruk.
