Nadsterowność (oversteer) to zjawisko z dynamiki pojazdu podczas jazdy po łuku, w którym pojazd skręca bardziej, niż wynika to z wychylenia kół kierowanych. W praktyce oznacza to, że auto ma tendencję do zmniejszania promienia skrętu, czyli "zacieśnia" zakręt. Często towarzyszy temu sytuacja, w której tylna oś traci przyczepność wcześniej niż przednia, a tył pojazdu zaczyna "wyprzedzać" przód.
Dlatego poprawna odpowiedź to: zmniejszania promienia skrętu.
- poślizgu kół osi napędzanej – to nie jest definicja nadsterowności. Poślizg może dotyczyć osi napędzanej, ale nadsterowność opisuje przede wszystkim efekt na tor jazdy (zacieśnianie skrętu) oraz relację utraty przyczepności osi. Oś napędzana może być przednia lub tylna, więc samo to sformułowanie jest zbyt ogólne.
- zwiększania promienia skrętu – to cecha podsterowności (understeer). Wtedy pojazd skręca za mało i jest "wypychany" na zewnątrz zakrętu.
- poślizgu kół osi kierowanej – poślizg osi kierowanej (zwykle przedniej) częściej wiąże się z podsterownością. Ponownie: definicja nadsterowności nie sprowadza się do wskazania jednej osi jako "tej, która się ślizga", tylko do tego, jak zmienia się tor jazdy (promień skrętu) i stabilność ruchu.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą parę przeciwieństw: nadsterowność = ostrzej (mniejszy promień), podsterowność = szerzej (większy promień). To pomaga uniknąć częstej pułapki językowej związanej ze słowem "nad-".
