W podejściu behawioralnym wzmocnienie to konsekwencja, po której prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia danego zachowania rośnie. Kluczowe jest to, że wzmocnieniem jest nie "nagroda z definicji", lecz to, co realnie zwiększa częstość zachowania w danej sytuacji i u danej osoby.
Odpowiedź "społecznych" jest poprawna, ponieważ pochwała i uśmiech są formą uwagi, aprobaty i kontaktu społecznego udzielaną przez drugą osobę. W praktyce pracy z dzieckiem takie wzmocnienia są bardzo częste: mogą podtrzymywać motywację, wzmacniać współpracę oraz budować pozytywną relację terapeutyczną. Ich skuteczność zależy od tego, czy dla dziecka aprobata i kontakt są wartościowe (dla części dzieci silniejsze będą inne formy wzmocnień).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "pierwotnych" – wzmocnienia pierwotne (bezwarunkowe) są związane z potrzebami biologicznymi, takimi jak jedzenie, picie czy ciepło. Pochwała i uśmiech nie mają takiego biologicznego charakteru.
- "wtórnych" – wzmocnienia wtórne (warunkowe) mają wartość, ponieważ zostały wyuczone przez skojarzenie z innymi wzmocnieniami (np. żeton, punkt, pieniądz, przywilej). Choć bodźce społeczne mogą też nabierać znaczenia w uczeniu się, w tym pytaniu przykład wprost dotyczy kategorii społecznej, czyli reakcji drugiej osoby.
- "stymulujących" – nie jest to standardowa, powszechnie używana kategoria w podstawowej klasyfikacji wzmocnień w analizie zachowania; może brzmieć intuicyjnie, ale nie odpowiada typowemu podziałowi stosowanemu w edukacji i terapii.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w przykładzie pojawia się reakcja drugiej osoby (uśmiech, pochwała, przytulenie, uwaga), najczęściej chodzi o wzmocnienie społeczne.
