W połączeniu gwintowym elementów pracujących pod ciśnieniem (np. pokrywa/kołnierz zbiornika) najbardziej typowym i zwykle dominującym obciążeniem śruby jest obciążenie osiowe. Wynika ono z dwóch źródeł: wstępnego napięcia podczas dokręcania oraz sił rozrywających złącze, generowanych przez ciśnienie działające na powierzchnię pokrywy/dennicy. Taki stan pracy powoduje, że w trzpieniu śruby pojawiają się przede wszystkim naprężenia rozciągające, a ich przekroczenie prowadzi do zniszczenia w postaci zerwania (pęknięcia/urwania przy rozciąganiu).
Odpowiedź "zgięcie" byłaby bardziej prawdopodobna, gdyby śruba była obciążona mimośrodowo albo gdyby elementy złącza wymuszały ugięcie (np. duży luz, brak równoległości powierzchni, wyraźny moment gnący). W typowym złączu kołnierzowym dąży się do osiowego przenoszenia obciążeń, więc zginanie nie jest mechanizmem wiodącym.
Odpowiedź "ścięcie" dotyczy sytuacji, gdy śruba przenosi siłę poprzeczną w płaszczyźnie styku elementów (naprężenia styczne), np. w złączach, gdzie brak tarcia/docisku lub występują znaczne siły boczne. W prawidłowo skręconym złączu tarcie między łączonymi powierzchniami często ogranicza przenoszenie sił poprzecznych przez samą śrubę, dlatego ścięcie jest mniej prawdopodobne jako główna przyczyna w tej konfiguracji.
Odpowiedź "skręcenie" wiąże się z dominującym momentem skręcającym w przekroju śruby. Moment występuje podczas dokręcania, ale po zmontowaniu i ustabilizowaniu obciążenia zwykle nie jest to mechanizm prowadzący do awarii eksploatacyjnej w złączach tego typu. Skręcanie mogłoby dominować np. przy błędnym montażu (przekroczenie momentu dokręcania) lub pracy elementu jak wał, co nie jest typowe dla śruby mocującej pokrywę zbiornika.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: jeśli złącze ma przeciwdziałać "rozerwaniu" przez ciśnienie/siłę osiową, to śruba najczęściej jest oceniana jako pracująca na rozciąganie, a typową postacią zniszczenia jest zerwanie.
