W VoIP kodek mowy to algorytm kodowania sygnału głosowego do postaci cyfrowej przesyłanej w pakietach (najczęściej jako strumień RTP). W praktyce administracyjnej ważne są kodeki, które są powszechnie wspierane przez telefony IP, bramki VoIP i operatorów, bo ułatwia to zestawienie połączenia bez transkodowania.
Odpowiedź "G.711" jest poprawna, ponieważ jest to jeden z najbardziej rozpowszechnionych kodeków mowy używanych w telefonii IP. Bywa wybierany jako domyślny w wielu urządzeniach ze względu na kompatybilność i prostą implementację (PCM), a w konfiguracji bramek/central często spotyka się go na liście preferowanych kodeków.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "GSM" – odnosi się do rodziny kodeków/standardów stosowanych w sieciach komórkowych; może występować w części rozwiązań VoIP, ale nie jest tak uniwersalnym i typowym wyborem dla bramek VoIP jak G.711. Sam zapis bywa też nieprecyzyjny (różne warianty), co utrudnia jednoznaczną ocenę.
- "AC3" – to format audio kojarzony z innymi zastosowaniami (np. wielokanałowe audio wideo), a nie standardowy kodek mowy do rozmów VoIP. W kontekście bramki VoIP jest to dystraktor z innej dziedziny.
- "A.512" – nie jest powszechnie rozpoznawalnym oznaczeniem standardowego kodeka mowy stosowanego w VoIP; wygląda jak mylący zapis/nieistniejąca nazwa, więc nie pasuje do realnych list kodeków spotykanych w urządzeniach VoIP.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o kodeki VoIP warto kojarzyć, że w praktyce spotyka się zestawy negocjowane w SIP/SDP, a kompatybilność (czy obie strony mają wspólny kodek) często jest ważniejsza niż "teoretycznie najlepsza" jakość. Dlatego kodeki klasyczne i szeroko wspierane są częstym wyborem konfiguracyjnym.
