W analizie kształtu twarzy (visagism) porównuje się szerokości na kilku wysokościach: w okolicy czoła/skroni, kości policzkowych oraz żuchwy. Sformułowanie o najdłuższej poziomej linii przebiegającej przez pełne policzki wskazuje, że to właśnie środkowa część twarzy (policzki/kości policzkowe) stanowi najszerszy odcinek.
Taka cecha jest charakterystyczna dla odpowiedzi "okrągłą.", ponieważ twarz okrągła ma zwykle wyraźnie zaakcentowane, pełniejsze policzki, a jej szerokość w strefie policzków jest duża w relacji do długości twarzy. W praktyce fryzjerskiej rozpoznanie tego typu pomaga dobrać cięcie i modelowanie tak, aby optycznie wysmuklić twarz (np. poprzez długości poniżej linii żuchwy, objętość u góry i ograniczanie nadmiernej objętości po bokach).
Odpowiedź "owalną." jest błędna, bo twarz owalna jest uznawana za najbardziej proporcjonalną: najszersza bywa w okolicy kości policzkowych, ale nie jest to zwykle "najdłuższa linia przez pełne policzki" jako cecha dominująca; policzki nie są tak mocno podkreślone, a kontur twarzy jest bardziej zwężający się ku brodzie.
Odpowiedź "trójkątną." nie pasuje, bo w typie trójkątnym najszersza strefa znajduje się w innym obszarze (zależnie od odmiany: szerokie czoło lub szeroka żuchwa), a policzki nie są wskazywane jako kluczowy, najszerszy punkt.
Odpowiedź "kwadratową." jest błędna, ponieważ w twarzy kwadratowej dominują mocniejsza, kanciasta żuchwa i zbliżona szerokość czoła oraz żuchwy; cechą rozpoznawczą nie są "pełne policzki" jako najistotniejsza najszersza linia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja o pełnych policzkach i o tym, że to one wyznaczają największą szerokość twarzy, najczęściej kieruje to rozpoznanie w stronę typu okrągłego.
