KWALIFIKACJA OGR5 - STYCZEŃ 2018

W rozmnażaniu wegetatywnym iglaków kluczowe jest pobranie sadzonek w takiej fazie rozwoju pędów, aby tkanki nie były już całkiem miękkie, ale też aby roślina nadal miała potencjał do wytwarzania korzeni przybyszowych. Dlatego jako termin najkorzystniejszy często wskazuje się koniec lata, kiedy wiele przyrostów jest już w stadium półzdrewniałym.

Odpowiedź "koniec lata" jest uzasadniona tym, że:

• pędy są bardziej dojrzałe, co zmniejsza ryzyko więdnięcia i uszkodzeń,
• łatwiej utrzymać równowagę między parowaniem wody a pobieraniem jej przez sadzonkę,
• w praktyce szkółkarskiej to częsty termin przygotowania materiału na sadzonki pędowe wielu gatunków iglastych.

Dlaczego pozostałe propozycje są gorsze?

• "Zima" – dla większości iglaków to okres spoczynku i niskich temperatur. Ukorzenianie jest wtedy zwykle wolniejsze i trudniejsze do zorganizowania bez odpowiednich warunków pod osłonami (ciepło, doświetlanie, kontrola wilgotności).
• "Lato" – w pełni lata pędy mogą być jeszcze zbyt zielne, a wysoka temperatura i silne nasłonecznienie zwiększają transpirację, co podnosi ryzyko zasychania sadzonek, jeśli nie ma stabilnej mgły/zwilżania.
• "Późna wiosna" – często oznacza etap intensywnego wzrostu, gdy przyrosty są bardzo miękkie. Takie pędy łatwiej tracą wodę i mogą gorzej znosić stres po odcięciu.

W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: dla wielu iglaków sadzonki pędowe pobiera się wtedy, gdy przyrosty "dojrzeją" – czyli pod koniec sezonu wegetacyjnego. W praktyce termin może się różnić między gatunkami i technologiami, ale w ujęciu ogólnym "koniec lata" jest typową odpowiedzią.