W projektowaniu slajdów kluczowe jest świadome budowanie hierarchii wizualnej, czyli takiego układu elementów, aby odbiorca szybko zauważył to, co najważniejsze. W kulturze zachodniej (kierunek czytania od lewej do prawej, z góry na dół) uwaga wzrokowa często startuje w lewym górnym rogu i następnie "przechodzi" przez treść zgodnie z typowymi wzorcami skanowania, m.in. F lub Z.
Dlatego obszar oznaczony jako "1" (lewy górny róg) traktuje się jako Primary Optical Area — miejsce, w którym najłatwiej "złapać" uwagę widza. Umieszczenie tam nagłówka, głównej tezy, kluczowej liczby lub najważniejszej informacji zwiększa szansę, że odbiorca odczyta przekaz poprawnie i bez wysiłku.
Pozostałe obszary pełnią role drugorzędne:
- "2" jest zwykle dobrą strefą na rozwinięcie treści, bo nadal znajduje się wysoko i blisko punktu startu skanowania.
- "3" (bardziej na prawo) bywa traktowany jako miejsce na elementy wspierające (np. wykres, zdjęcie, ikonę), ale zwykle nie powinien przejmować roli głównego komunikatu.
- "4" (dół slajdu) to typowa przestrzeń na stopkę, źródła, przypisy lub informacje techniczne; umieszczanie tam sedna przekazu grozi tym, że część odbiorców go nie zauważy.
Na diagramach tego typu ciemniejszy odcień oznacza wyższy priorytet/większą uwagę, więc najciemniejszy obszar wyznacza właściwe miejsce na najważniejszą informację.
