Najwięcej informacji o przebiegu choroby podopiecznego dostarcza historia choroby, ponieważ jest to dokumentacja medyczna o najszerszym zakresie treści. Zwykle gromadzi się w niej dane o rozpoznaniu, objawach, przebiegu leczenia, wynikach badań, zleceniach lekarskich oraz obserwacjach klinicznych i reakcji na terapię. Dzięki temu pozwala odtworzyć, jak choroba rozwijała się w czasie i jakie działania medyczne były podejmowane.
Odpowiedź plan wsparcia jest niepoprawna, bo dotyczy przede wszystkim organizacji i celów oddziaływań opiekuńczo-wspierających (np. zakres pomocy w czynnościach dnia codziennego, aktywizacja, potrzeby psychospołeczne). Może uwzględniać stan zdrowia, ale nie jest dokumentem opisującym szczegółowo przebieg choroby i leczenie.
Karta gorączkowa również nie jest najlepszym źródłem, bo obejmuje wąski obszar obserwacji (najczęściej temperaturę i ewentualnie inne podstawowe parametry). Może wskazywać na epizody podwyższonej temperatury, ale nie opisuje całości choroby (etiologii, rozpoznań, decyzji terapeutycznych).
Indywidualna karta opieki koncentruje się na działaniach opiekuńczych: potrzebach, problemach pielęgnacyjno-opiekuńczych, wykonanych czynnościach i obserwacjach ważnych z punktu widzenia opiekuna. To cenna dokumentacja pracy opiekuńczej, lecz nie zastępuje kompleksowej historii choroby.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: gdy pytanie dotyczy przebiegu choroby i leczenia, najbardziej kompletne informacje są w dokumentacji medycznej; gdy dotyczy opieki i wsparcia, właściwe będą dokumenty opiekuńcze.
