Pytanie porównuje poziom samodzielności pacjentki w dwóch podstawowych potrzebach: odżywianiu oraz wydalaniu. "Największe deficyty" należy rozumieć jako sytuację, w której pacjentka wymaga największej pomocy (najmniej jest w stanie wykonać sama) w obu ocenianych obszarach.
Odpowiedź prawidłowa wskazuje, że pacjentka:
- jest karmiona łyżką – a więc nie zjada posiłków samodzielnie,
- potrzebę wydalania zaspokaja w łóżku na basenie – czyli nie korzysta z toalety, co zwykle wiąże się z większą zależnością od opiekuna (podstawienie, asekuracja, higiena, pozycjonowanie).
To oznacza wysoki łączny deficyt w obu potrzebach, bo w żadnej z nich pacjentka nie jest samodzielna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Samodzielne jedzenie + basen w łóżku: deficyt dotyczy głównie wydalania, ale odżywianie jest samodzielne, więc łączny deficyt jest mniejszy.
- Karmienie łyżką + toaleta na krześle toaletowym: pacjentka wymaga pomocy przy jedzeniu, ale forma wydalania wskazuje na większą mobilność/transfer lub możliwość skorzystania z toalety na sprzęcie pomocniczym; zwykle jest to mniejszy deficyt niż wydalanie w łóżku.
- Samodzielne jedzenie + krzesło toaletowe: w obu obszarach występuje większa samodzielność, więc deficyty są najmniejsze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się dwa obszary ADL, oceń każdy osobno (odżywianie i wydalanie), a potem wybierz wariant, w którym pomoc jest największa w obu jednocześnie.
