W zabudowie poddasza (skosów dachu) izolacja termiczna z wełny mineralnej powinna w pierwszej kolejności wypełniać przestrzeń między krokwiami, ponieważ to one wyznaczają główną "komorę" konstrukcyjną dachu. Samo wypełnienie między krokwiami często nie wystarcza do uzyskania wymaganej ciągłości ocieplenia, ponieważ drewno krokwi stanowi mostek termiczny (przerywa ciągłość izolacji).
Dlatego za najwłaściwsze uznaje się wykonanie układu: między krokwiami oraz poniżej krokwi (warstwa podkrokwiowa). Warstwa poniżej krokwi "przykrywa" elementy drewniane od strony wnętrza, ograniczając straty ciepła i poprawiając jednorodność przegrody.
- Odpowiedź "między profilami nośnymi CD oraz poniżej profili" jest myląca, bo profile CD są elementem rusztu pod okładzinę z płyt g-k. Nie wyznaczają one typowej, podstawowej przestrzeni ocieplenia dachu; izolacja w skosach jest związana przede wszystkim z krokwiami.
- Odpowiedź "poniżej profili nośnych CD, nad paraizolacją" sugeruje lokalizację izolacji jako cienkiej warstwy "przed" paroizolacją, ale bez odniesienia do krokwi. W praktyce kluczowe jest wypełnienie międzykrokwiowe i ewentualna warstwa podkrokwiowa, a nie sytuowanie izolacji jedynie w przestrzeni przy ruszcie.
- Odpowiedź "poniżej paroizolacji, nad płytami gipsowo-kartonowymi" jest nieprawidłowa technologicznie: umieszczanie wełny po "ciepłej" stronie paroizolacji zaburza funkcję paroizolacji i może zwiększać ryzyko problemów wilgotnościowych. Ponadto nie rozwiązuje mostków termicznych w rejonie krokwi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się "krokwie" i "profile CD", pamiętaj, że krokwie należą do konstrukcji dachu, a CD do rusztu pod okładzinę. Miejsce izolacji termicznej w skosach wynika z konstrukcji dachu (krokwie), a nie z samego rusztu wykończeniowego.
