W przyjęciu zasiadanym nakrycie stołu planuje się na podstawie menu i kolejności dań. Kluczowe jest, aby gość miał przygotowane sztućce do potraw, które będą podane bez konieczności improwizowania przy stole (poza wyjątkami, gdy lokal stosuje dołożenie sztućców między daniami).
W podanym menu występują:
- przystawki (dwie pozycje),
- zupa (krem borowikowy),
- danie główne (pierś z indyka z dodatkami),
- napoje (wino białe wytrawne, woda niegazowana).
Dlatego poprawne nakrycie powinno uwzględniać co najmniej:
- zestaw sztućców do dania głównego (nóż i widelec),
- łyżkę do zupy,
- dodatkowy zestaw do przystawki (zależnie od standardu lokalu i rodzaju przystawki),
- szkło do napojów (kieliszek do wina oraz szkło do wody).
Odpowiedź "B" jest właściwa, ponieważ prezentuje nakrycie o liczbie i układzie sztućców odpowiadającym serwisowi przystawka–zupa–danie główne oraz z przygotowanym szkłem do wina i wody.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe typowo z następujących powodów:
- jedno z nakryć ma zbyt mało sztućców w stosunku do liczby dań (np. brak rezerwy na przystawkę lub brak sztućca odpowiadającego dodatkowej pozycji),
- inne nakrycie zawiera dodatkowe sztućce deserowe lub elementy, które nie wynikają bezpośrednio z menu (menu nie wskazuje deseru),
- część układów może sugerować serwis o innej strukturze (np. więcej dań lub inny typ zakończenia posiłku).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz rodzaje dań (przystawka/zupa/danie główne/deser), potem dopasuj podstawowe sztućce i sprawdź zasadę używania "od zewnątrz do wewnątrz". Na końcu zweryfikuj szkło do napojów z menu.
