Wapienny tynk wewnętrzny po usuwaniu starej powłoki (np. klejowej) bywa lokalnie przetarty, porysowany i "poszarpany" w warstwie wierzchniej. Jeżeli w treści wskazano, że uszkodzenie jest powierzchniowe, właściwym zabiegiem naprawczym jest przecierka na całej powierzchni.
Dlaczego przecierka? Jej celem jest:
- wyrównanie drobnych nierówności i zarysowań,
- ujednolicenie faktury tynku,
- zmniejszenie różnic chłonności i "łatania się" podłoża widocznego po malowaniu,
- stworzenie równej, jednolitej warstwy pod dalsze prace wykończeniowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Impregnacja roztworem żywicy silikonowej nie jest typową metodą naprawy powierzchniowo uszkodzonego tynku wapiennego. Impregnacja dotyczy głównie zabezpieczania/ograniczania nasiąkliwości, a nie wyrównania i naprawy faktury; może też pogorszyć przyczepność kolejnych warstw, jeśli zostanie zastosowana bez potrzeby.
- Malowanie gęstym mlekiem wapiennym jest zabiegiem wykończeniowym (powłoka), a nie naprawą uszkodzeń podłoża. Sama powłoka nie usuwa rys, przetarć i nierówności; może je wręcz uwydatnić przez różnice chłonności.
- Uzupełnienie zaprawą tylko dużych ubytków jest zbyt wąskie, bo przy uszkodzeniach powierzchniowych problem zwykle dotyczy licznych, drobnych defektów w całym polu ściany. Punktowe łaty nie ujednolicą powierzchni i mogą prowadzić do widocznych różnic po malowaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się sformułowanie "uszkodzony powierzchniowo", najczęściej chodzi o zabieg obejmujący całą powierzchnię (wyrównanie/ujednolicenie), a nie o zabezpieczenie chemiczne czy wyłącznie naprawy punktowe.
