Bramka NAND realizuje funkcję: NAND(A,B)=NOT(A AND B). Żeby z dwuwejściowej bramki NAND otrzymać funkcję NOT, trzeba doprowadzić na oba wejścia ten sam sygnał wejściowy X (zwykle przez rozgałęzienie przewodu lub zwarcie wejść).
Wtedy:
NAND(X,X)=NOT(X AND X). Z praw algebry Boole'a wynika, że X AND X = X, więc:
NAND(X,X)=NOT(X).
To oznacza, że układ zachowuje się dokładnie jak inwerter:
- gdy X=0, to NAND(0,0)=1,
- gdy X=1, to NAND(1,1)=0.
Dlatego poprawne jest połączenie "oba wejścia połączone do tego samego sygnału wejściowego".
Pozostałe opcje nie dają funkcji NOT:
- Podłączenie jednego wejścia do masy (GND) sprawia, że na tym wejściu jest stałe 0, a wyjście NAND staje się stałą 1 niezależnie od X (bo A AND 0 = 0).
- Podłączenie jednego wejścia do zasilania (VCC) daje na tym wejściu stałe 1, a wyjście jest wtedy NOT(X AND 1)=NOT(X), ale tylko jeśli na drugim wejściu jest X; ta konfiguracja zależy od tego, które wejście jest stałe, i w praktyce pytanie dotyczy klasycznej realizacji przez zwarcie wejść, jednoznacznej dla NAND(X,X).
- Rozdzielenie wejść na różne sygnały realizuje ogólną funkcję NAND dwóch zmiennych, a nie prostą inwersję jednego sygnału.
W praktyce montażowej często wykorzystuje się to w układach z wieloma bramkami NAND, gdy potrzebny jest inwerter bez dokładania osobnej bramki NOT.
