Kompresor działa dopiero wtedy, gdy sygnał przekroczy ustawiony próg (threshold). W zadaniu próg wynosi -10 dBu, a poziom wejściowy to -6 dBu, czyli sygnał jest o 4 dB ponad próg (bo -6 − (−10) = 4).
Współczynnik kompresji (ratio) mówi, jak zmienia się przyrost poziomu ponad próg: przy ratio 2:1 wzrost o 2 dB na wejściu daje wzrost o 1 dB na wyjściu (w części powyżej progu). Innymi słowy, "nadwyżka" 4 dB zostaje na wyjściu zmniejszona do 4/R.
Bez kompresji nadwyżka wyniosłaby 4 dB. Po kompresji nadwyżka ma wynieść tyle, aby redukcja wzmocnienia była 2 dB. Redukcja wzmocnienia to różnica między poziomem, który byłby bez kompresji, a poziomem po kompresji (dla fragmentu powyżej progu). Zatem:
- nadwyżka bez kompresji: 4 dB
- nadwyżka po kompresji: 4/R
- redukcja: 4 − 4/R = 2
Rozwiązujemy: 4(1 − 1/R) = 2, więc 1 − 1/R = 0,5, czyli 1/R = 0,5 i R = 2. Dlatego poprawne ratio to 2:1.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1:2 i 1:3 odwracają sens ratio. W praktyce ratio zapisuje się jako "wejście:wyjście" dla części ponad próg, więc wartości mniejsze niż 1:1 oznaczałyby ekspansję (zwiększanie dynamiki), a nie kompresję.
- 3:1 byłoby zbyt mocne: nadwyżka 4 dB spadłaby do 4/3 ≈ 1,33 dB, co dałoby redukcję ok. 2,67 dB, a nie 2 dB.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw policz przekroczenie progu (w dB), potem sprawdź, jaką nadwyżkę ma zostawić kompresor, i dopiero z tego dobierz ratio.
