W arkuszach kalkulacyjnych (np. Excel, Calc) sposób zapisu adresu komórki decyduje o tym, jak zachowa się odwołanie po kopiowaniu formuły. Gdy przeciągasz formułę w dół lub w bok, program zwykle "dostosowuje" adresy, aby zachować logikę obliczeń w nowym miejscu.
Odwołanie bezwzględne to takie, które ma pozostać identyczne niezależnie od tego, gdzie skopiujesz formułę. Osiąga się to przez użycie znaku $ przed oznaczeniem kolumny i przed numerem wiersza. Dlatego poprawny zapis adresu komórki B3, który ma się nie zmieniać, to $B$3.
Dlaczego pozostałe zapisy są niepoprawne w tym kontekście?
- B3 – to odwołanie względne. Po skopiowaniu formuły adres zwykle przesunie się o taki sam "wektor" jak przesunięcie formuły (np. z B3 zrobi się C3 albo B4, zależnie od kierunku kopiowania).
- $B3 – to odwołanie mieszane: zablokowana jest tylko kolumna B, ale wiersz pozostaje względny. Przy kopiowaniu w dół numer wiersza będzie się zmieniał, więc adres nie pozostanie w pełni stały.
- B$3 – to również odwołanie mieszane: zablokowany jest tylko wiersz 3, ale kolumna pozostaje względna. Przy kopiowaniu w bok litera kolumny będzie się zmieniała, więc adres nie pozostanie w pełni stały.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest warunek "w dowolne miejsce arkusza" i "adres ma pozostać niezmieniony", oznacza to blokadę obu składowych adresu (kolumny i wiersza), czyli zapis z dwoma znakami "$".