W dzienniku niwelacji przekrojów punkt opisuje się tak, aby dało się go jednoznacznie odtworzyć na trasie liniowej. Stosuje się zapis zawierający: hektometr bazowy, pikietaż (odległość w metrach od hektometra), stronę L/P względem osi oraz odległość od osi.
Na szkicu widać, że hektometry oznaczono jako 0/1 oraz 0/2, a kierunek wzrostu kilometrażu biegnie od 0/1 do 0/2. Punkt wskazany strzałką znajduje się na przekroju oznaczonym +25, co oznacza 25 m od hektometra 0/1. Zatem pierwsza część zapisu to 0/1 + 25.
Kolejny element to określenie strony L lub P. Strony wyznacza się patrząc w kierunku wzrostu kilometrażu, a nie według orientacji kartki. Skoro kilometraż rośnie od 0/1 do 0/2, to punkty po stronie "poniżej osi" (na dole szkicu) leżą po stronie lewej (L) względem tego kierunku. Punkt jest zaznaczony poniżej osi, więc wybieramy L.
Ostatni element to odległość punktu od osi. Przy wskazanym punkcie podano wartość 2,7, czyli 2,7 m od osi trasy. Całość daje zapis: 0/1 + 25 L2,7.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 0/1 + 25 P2,7 – błąd strony: punkt leży poniżej osi, czyli nie jest po stronie prawej w kierunku kilometrażu.
- 0/2 + 25 P2,7 – błąd hektometra bazowego i strony: +25 na szkicu odnosi się do odległości od 0/1, nie od 0/2.
- 0/2 + 25 L2,7 – błąd hektometra bazowego: nawet przy poprawnym L, punkt +25 jest liczony od 0/1.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal kierunek wzrostu kilometrażu (po oznaczeniach 0/1, 0/2), dopiero potem przypisz L/P i sprawdź, od którego hektometra liczony jest pikietaż.
