Napęd hybrydowy w pojeździe to rozwiązanie, w którym zastosowano co najmniej dwa różne źródła napędu/energii pracujące w jednym układzie. W typowym samochodzie hybrydowym są to: silnik spalinowy (benzynowy lub wysokoprężny) oraz silnik elektryczny zasilany z akumulatora trakcyjnego.
Odpowiedź "spalinowego z elektrycznym" jest poprawna, ponieważ oddaje istotę hybrydy: połączenie napędu spalinowego i elektrycznego. W praktyce pozwala to m.in. na wspomaganie przy przyspieszaniu, odzysk energii podczas hamowania (rekuperację) oraz chwilową jazdę w trybie elektrycznym (w zależności od typu: mild/full/plug-in).
Pozostałe propozycje są niepoprawne z następujących powodów:
- "z zapłonem samoczynnym" – opisuje wyłącznie cechę silnika Diesla. Sam fakt, że silnik ma zapłon samoczynny, nie tworzy napędu hybrydowego, bo brakuje drugiego źródła napędu (elektrycznego).
- "z zapłonem iskrowym" – analogicznie dotyczy silnika benzynowego. To nadal tylko jeden typ silnika spalinowego, a nie układ hybrydowy.
- "elektrycznego" – wskazuje na pojazd elektryczny (EV), w którym nie ma silnika spalinowego. Taki pojazd nie jest hybrydą w rozumieniu technicznym.
W kontekście kwalifikacji związanej z diagnozowaniem i naprawą systemów mechatronicznych ważne jest, aby już na poziomie definicji rozróżniać HEV/PHEV od EV, bo wpływa to na dobór procedur serwisowych, diagnostykę oraz wymagania bezpieczeństwa pracy.
