Napęd rozrządu ma za zadanie synchronizować obrót wału korbowego z wałem rozrządowym (typowo w relacji 2:1), aby zawory otwierały się i zamykały we właściwych momentach cyklu pracy silnika. Jeżeli w tym napędzie zastosowano koła zębate, to o przynależności do grupy przekładni decyduje przede wszystkim wzajemne położenie osi elementów, a nie sam fakt występowania uzębienia.
W typowym silniku wał korbowy oraz wał rozrządowy są ułożone w kadłubie w taki sposób, że ich osie są równoległe. Z tego wynika, że przekładnia zębata w rozrządzie jest przekładnią walcową. Koła mogą mieć zęby proste albo śrubowe (skośne), ale nadal pozostają w grupie przekładni walcowych, ponieważ kategoria wynika z geometrii osi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Przekładnie stożkowe stosuje się wtedy, gdy osie kół przecinają się (np. zmiana kierunku przeniesienia napędu). To inna geometria niż w rozrządzie.
- Przekładnie ślimakowe pracują przy osiach skrzyżowanych (często pod kątem zbliżonym do 90°) i mają charakterystyczny układ ślimaka oraz koła ślimakowego, nietypowy dla napędu wału rozrządu.
- Przekładnie planetarne nie są "typem osi" jak walcowe czy stożkowe, tylko specyficznym układem kół (centralne i satelity), typowym m.in. dla niektórych przekładni w skrzyniach biegów. W napędzie rozrządu na kołach zębatych nie jest to rozwiązanie standardowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się klasyfikacja przekładni zębatych, najpierw ustal, czy osie są równoległe, przecinające się czy skrzyżowane – to zwykle najszybciej prowadzi do poprawnej grupy.
