KWALIFIKACJA MEC3 - PAŹDZIERNIK 2016

Uszkodzony gwint w otworze korpusu maszyny oznacza, że zarys gwintu (rowki i wierzchołki) jest zerwany, wyrobiony lub zdeformowany i śruba nie może przenieść wymaganego obciążenia albo nie daje się poprawnie dokręcić. Jedną z podstawowych metod naprawy jest przejście na gwint o większej średnicy.

Technologicznie wykonuje się to w trzech logicznych krokach:

• Powiercenie otworu – wiertłem usuwa się pozostałości uszkodzonego gwintu i przygotowuje otwór o średnicy właściwej jako otwór pod nowy, większy gwint.
• Nacięcie nowego gwintu – gwintownikiem wykonuje się gwint o większej średnicy, uzyskując nowy zarys w materiale korpusu.
• Dobór elementu złącznego – stosuje się większą śrubę pasującą do nowo wykonanego gwintu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Pogłębianie pogłębiaczem stożkowym służy głównie do wykonania gniazda pod łeb śruby (np. stożkowy) albo do fazowania wejścia. Nie przygotowuje ono otworu do nowego gwintu na całej długości i nie usuwa właściwie zniszczonego zarysu w części roboczej.
• Rozwiercanie rozwiertakiem służy do dokładnego wykańczania średnicy i poprawy jakości powierzchni, ale sama propozycja "większego skoku" jest pułapką: naprawa zerwanego gwintu zwykle wymaga zmiany średnicy i wykonania nowego zarysu, a nie tylko manipulacji skokiem.
• Przeciąganie przeciągaczem jest operacją specjalistyczną, typową dla wykonywania określonych profili otworów w produkcji, a nie standardową metodą regeneracji gwintu w korpusie w warunkach montażu/utrzymania ruchu; ponadto znów problem błędnie sprowadzono do "większego skoku".

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się logiczny ciąg "przygotowanie otworu → nacięcie gwintu → dobór śruby", to zwykle jest to właściwy opis technologii naprawczej dla gwintów wewnętrznych.