Wylewka samopoziomująca po rozlaniu i wstępnym rozprowadzeniu może zawierać pęcherze powietrza powstałe podczas mieszania i wylewania. Dlatego stosuje się narzędzie przeznaczone do odpowietrzania (odgazowania) masy – w praktyce jest to najczęściej wałek kolczasty lub podobne narzędzie z wypustkami. Przetoczenie nim świeżej masy powoduje przebicie pęcherzyków i ułatwia ich wydostanie się na powierzchnię, co poprawia jednorodność i wytrzymałość warstwy oraz ogranicza wady typu pory i "raki".
Odpowiedź "nakładania zaprawy klejowej do płytek ceramicznych" jest nieprawidłowa, ponieważ do kleju używa się narzędzi zębatych (np. pacy zębatej), a celem jest nadanie warstwie kleju odpowiedniej grubości i geometrii grzbietów, a nie odpowietrzanie. Odpowiedź "wykonywania tynków ozdobnych" także nie pasuje: tynki dekoracyjne fakturuje się pacami/wałkami zależnie od struktury, ale jest to inny materiał, inna lepkość i inny cel technologiczny (nadanie faktury). Z kolei "fakturowanie powłoki ftalowej" dotyczy robót malarskich (powłok), gdzie używa się wałków/pędzli o odpowiedniej strukturze; nie jest to czynność związana z masami samopoziomującymi.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: masy samopoziomujące odpowietrza się, bo nawet drobne pęcherze mogą później ujawnić się jako ubytki lub osłabienia podłogi i pogorszyć przyczepność kolejnych warstw.