KWALIFIKACJA GIW3 - CZERWIEC 2017

Przy ręcznym ramowaniu skarp oraz usuwaniu luźnych nawisów skalnych kluczowe jest narzędzie, które pozwala podważać, odspajać i zrzucać fragmenty skały w kontrolowany sposób. Taką funkcję spełnia łom górniczy: ma kształt umożliwiający wsunięcie końcówki w szczelinę lub pod luźny fragment oraz użycie dźwigni do jego oderwania.

Pozostałe propozycje nie pasują do opisanego zastosowania:

• Tarnik jest narzędziem do obróbki powierzchni (ścieranie, wyrównywanie). W warunkach kopalni nie jest typowym narzędziem do odspajania nawisów, bo nie zapewnia dźwigni ani skutecznego podważania skały.
• Pobijak jest z zasady narzędziem używanym z uderzaniem (często jako element pośredni), a nie do precyzyjnego podważania i "obijania" luźnych partii skarpy. W kontekście ramowania liczy się możliwość wejścia pod nawis i użycia dźwigni.
• Klin służy do rozłupywania/rozpierania materiału po wprowadzeniu i dobijaniu, co jest innym mechanizmem pracy niż ręczne usuwanie luźnych nawisów. Klin bywa pomocny w rozłupywaniu, ale sam w sobie nie jest podstawowym narzędziem do ramowania skarp.

W zadaniach egzaminacyjnych warto kojarzyć: ramowanie skarp = usuwanie luźnych fragmentów i nawisów poprzez obijanie/podważanie, a więc narzędzie dźwigniowe. To odróżnia łom od narzędzi stricte do ścierania (tarnik) oraz od narzędzi pośrednich do rozłupywania (klin) lub pracy udarowej (pobijak).