KWALIFIKACJA PGF5 - TEST WIEDZY NR 3

PYTANIE NR 15.
Narzędzie Zastosowanie
A. Szpachla 1. Wyrównywanie powierzchni wydruku
B. Papier ścierny 2. Usuwanie nierówności
C. Pilnik 3. Usuwanie nadmiaru materiału drukarskiego
D. Nożyce 4. Przycinanie elementów druku
Dopasuj narzędzia do ich zastosowań.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawne dopasowanie wynika bezpośrednio z tabeli: każdemu narzędziu przypisano jedno zastosowanie opisujące typową czynność (wyrównywanie, usuwanie nierówności, usuwanie nadmiaru materiału, przycinanie). Wskazane zestawienie A-1, B-2, C-3, D-4 zachowuje jednoznaczne pary 1:1.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie polega na dopasowaniu narzędzi do ich zastosowań. W przedstawionej tabeli każda pozycja "Narzędzie" ma przypisany opis "Zastosowanie", więc poprawne rozwiązanie to takie, które odtwarza te pary w formacie A–numer, B–numer itd.

Dlatego poprawne przyporządkowanie to: "A-1, B-2, C-3, D-4", ponieważ:

  • "Szpachla" jest zestawiona z "Wyrównywaniem powierzchni wydruku".
  • "Papier ścierny" jest zestawiony z "Usuwaniem nierówności".
  • "Pilnik" jest zestawiony z "Usuwaniem nadmiaru materiału drukarskiego".
  • "Nożyce" są zestawione z "Przycinaniem elementów druku".

Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo mieszają numery zastosowań między narzędziami. Taki błąd jest typowy, gdy uczeń przepisuje odpowiedzi z tabeli bez kontroli zgodności wszystkich par albo myli kolejność pozycji. W praktyce egzaminacyjnej warto:

  • Najpierw przepisać pary w kolejności A, B, C, D.
  • Sprawdzić, czy każdy numer 1–4 występuje dokładnie raz (mapowanie 1:1).
  • Na końcu porównać z tabelą, czy nie doszło do przestawienia cyfr (np. 2 i 3).

Uwaga dydaktyczna: takie zadania mogą sprawdzać czytanie i interpretację tabeli, ale jeśli tabela zawiera gotowe dopasowania, trudność merytoryczna jest niska i nie weryfikuje głęboko wiedzy technologicznej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oznacza przypisanie każdemu narzędziu jednej, konkretnej czynności, do której jest używane. W tego typu zadaniu sprawdzasz, czy umiesz odczytać relację 1:1 (narzędzie → funkcja) i zapisać ją w wymaganym formacie odpowiedzi.
Porównaj kolejno A, B, C, D z opisami w tabeli i upewnij się, że numery 1–4 występują dokładnie raz. Jeśli jakiś numer się powtarza lub brakuje któregoś, to znaczy, że przyporządkowanie nie jest mapowaniem 1:1.
Oba narzędzia kojarzą się z wygładzaniem, więc działa "heurystyka podobieństwa". W praktyce kluczowe jest trzymanie się treści zadania (tabeli/opisu), a nie wyłącznie skojarzeń. Na egzaminie różnice funkcji bywają subtelne.
Najczęstsze to: przestawienie cyfr (np. 2↔3), pominięcie jednej litery (np. brak D), powtórzenie tego samego numeru przy dwóch narzędziach oraz zapis w innej kolejności niż wymagana. Pomaga kontrola: A–D oraz numery 1–4 bez powtórzeń.
W tej konstrukcji głównie sprawdza umiejętność odczytu informacji i poprawnego zapisu dopasowania. Wiedza technologiczna ma mniejsze znaczenie, jeśli tabela już zawiera pary. W innych wariantach egzaminu tabela może być "pusta" i wtedy wiedza jest kluczowa.
Ucz się nazw narzędzi i ich funkcji w kontekście prac przygotowawczych i wykończeniowych. Rób fiszki: narzędzie → zastosowanie → ryzyko błędu (np. uszkodzenie powierzchni). Ćwicz też czytanie tabel i schematów, bo często pojawiają się na egzaminie.
Gdy kilka odpowiedzi może być częściowo poprawnych, wtedy kwalifikator zawęża wybór do jednej opcji. W dopasowaniach 1:1 zwykle nie jest potrzebny, ale w pytaniach o dobór parametrów procesu (np. ustawienia) często decyduje o jednoznaczności.
Jeśli tabela zawiera gotowe pary narzędzie–zastosowanie, to tak: wystarczy je odczytać i przepisać. Jeśli jednak w zadaniu nie ma przypisań (np. tylko lista narzędzi i osobna lista zastosowań), wtedy potrzebna jest realna wiedza zawodowa.
Stosuj metodę dwóch przejść: (1) dopasuj na brudno, (2) wykonaj kontrolę: każda litera ma numer i każdy numer jest użyty raz. Dodatkowo czytaj odpowiedzi od końca (np. od D), bo to zmniejsza ryzyko mechanicznego przepisywania.
Bo wykorzystują typowy błąd nieuwagi: uczeń widzi właściwe elementy, ale przestawia je miejscami podczas zapisu. Takie dystraktory są wiarygodne i dobrze różnicują osoby, które tylko pobieżnie sprawdzają wynik, od tych, które wykonują kontrolę spójności.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 76% zdających egzamin. średnio łatwe

Według specjalistów z branży: "Wskazane zestawienie A-1, B-2, C-3, D-4 zachowuje jednoznaczne pary 1:1."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ do kwalifikacji PGF.2 (działy: wykańczanie, przygotowanie stanowiska)
  • Instrukcje stanowiskowe i BHP dotyczące użycia narzędzi ręcznych w pracowni poligraficznej
  • Podstawy technologii poligrafii – rozdziały o czynnościach wykończeniowych i obróbce elementów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego