W tradycyjnym podejściu do przygotowania grafiki dla stron WWW w Adobe Photoshop wykorzystywano funkcję "cięcie na plasterki" (slices), aby podzielić jeden duży projekt (layout) na mniejsze, niezależne fragmenty. Taki podział ułatwiał zapis elementów jako oddzielnych plików graficznych i ich późniejsze złożenie w kodzie strony (historycznie często w tabelach, a później także z użyciem warstw i CSS).
Odpowiedź "cięcie na plasterki" jest poprawna, ponieważ jako jedyna wskazuje narzędzie przeznaczone właśnie do podziału projektu na fragmenty graficzne oraz eksportu tych fragmentów.
Pozostałe propozycje nie spełniają tej funkcji:
- "zaznaczanie" służy do wyboru obszaru (selekcji) w obrazie, np. do edycji, kopiowania czy maskowania. Zaznaczenie samo w sobie nie dzieli layoutu na zestaw plików wynikowych.
- "pióro" jest narzędziem do tworzenia ścieżek wektorowych (krzywych Béziera), przydatnym m.in. do precyzyjnych kształtów i wycinania obiektów, ale nie jest narzędziem do krojenia layoutu na fragmenty eksportowe.
- "próbkowanie kolorów" (pobieranie próbek) służy do odczytu i wyboru barwy z obrazu, np. do dopasowania palety, a nie do podziału projektu na elementy graficzne.
Warto też pamiętać o kontekście: obecnie w praktyce częściej stosuje się eksport zasobów i warstw oraz projektowanie responsywne, jednak pytanie dotyczy tradycyjnego workflow dzielenia layoutu na fragmenty, gdzie "plasterki" były typowym rozwiązaniem.
