"syslog" oznacza mechanizm i protokół, dzięki któremu różne elementy systemu Unix/Linux (jądro, usługi, aplikacje) mogą przesyłać komunikaty diagnostyczne do scentralizowanego punktu zbierania logów. W praktyce działa to przez demona logowania (np. klasyczny syslogd lub popularne implementacje takie jak rsyslog czy syslog-ng), który odbiera komunikaty, klasyfikuje je i zapisuje w odpowiednich plikach (często w katalogu /var/log) albo przekazuje na serwer zdalny.
Słowo "monitorowanie" w tym kontekście dotyczy monitorowania zdarzeń i stanu systemu poprzez logi: administrator analizuje wpisy o błędach, ostrzeżeniach, uruchomieniach usług, próbach logowania czy komunikatach jądra. Jest to inny rodzaj monitoringu niż obserwacja zasobów "na żywo" (CPU/RAM), którą realizują narzędzia typu top/htop.
- "bcdedit" nie pasuje, ponieważ jest narzędziem charakterystycznym dla systemów Windows i służy do zarządzania konfiguracją rozruchu (BCD), a nie do logowania zdarzeń w Linux.
- "fsck" jest narzędziem serwisowym do sprawdzania i naprawy systemów plików. Może pomóc po awarii nośnika, ale nie jest mechanizmem scentralizowanego zbierania komunikatów diagnostycznych z wielu źródeł.
- "tar" służy do tworzenia archiwów (pakowania plików). Może archiwizować także logi, ale nie realizuje ich gromadzenia i klasyfikacji w ramach mechanizmu logowania.
W zastosowaniach administracyjnych syslog pomaga w diagnostyce, audycie i bezpieczeństwie: umożliwia szybkie znalezienie przyczyny problemów, korelację zdarzeń z różnych usług oraz centralizację logów z wielu hostów.
