Spadek (pochylenie) poprzeczny nawierzchni to nachylenie prostopadłe do osi jezdni. Jego podstawową funkcją jest odprowadzenie wody opadowej poza pas ruchu, aby nie tworzyły się zastoiska i aby zmniejszyć ryzyko poślizgu. Przy pochyleniu dwustronnym (daszkowym) nawierzchnia opada od osi (korony) ku obu krawędziom.
W zadaniu wartość projektowa wynosi 2,0%. Z wyciągu ze specyfikacji D-05.03.01 (pkt 6.4.2) wynika wymaganie, że spadki poprzeczne mają być zgodne z dokumentacją projektową z tolerancją ±0,5%. Tolerancja "±" oznacza dopuszczalny przedział, a nie jedną liczbę.
Wyznaczamy granice akceptacji:
- dolna granica: 2,0% − 0,5% = 1,5%,
- górna granica: 2,0% + 0,5% = 2,5%.
Odcinek spełnia wymagania, jeśli wynik pomiaru mieści się w zakresie 1,5%–2,5% (włącznie z granicami). Wartość 3,0% jest większa niż 2,5%, czyli przekracza dopuszczalną tolerancję i dlatego jest niezgodna z wymaganiem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- 2,0% to wartość projektowa, w pełni zgodna z wymaganiem.
- 2,5% to górna granica tolerancji, nadal dopuszczalna.
- 1,5% to dolna granica tolerancji, także dopuszczalna.
W praktyce kontrolę spadków wykonuje się w ramach odbioru robót, a przekroczenie tolerancji może oznaczać konieczność korekty profilu nawierzchni (komfort i bezpieczeństwo ruchu oraz prawidłowe odwodnienie).