Nawadnianie plantacji można podzielić m.in. na metody powierzchniowe (zalewowe, bruzdowe) oraz ciśnieniowe (deszczowniane, kroplowe). W zadaniu chodzi o rozpoznanie rozwiązania zastosowanego na plantacji ogórków na podstawie tego, jak woda jest dostarczana do roślin.
Poprawne jest "Kropelkowe." Ta metoda polega na podawaniu wody punktowo lub liniowo, małym strumieniem/kapaniem, bezpośrednio w pobliże systemu korzeniowego. W praktyce widoczne są zwykle przewody/linie kroplujące prowadzone wzdłuż rzędów roślin (często na powierzchni lub pod ściółką) i brak elementów typowych dla zraszaczy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego obrazu i zasady działania?
- "Zalewowe." Wymaga doprowadzenia i rozlania wody po powierzchni większej części pola. Charakterystyczne są rozlewiska lub wyraźnie zalewane kwatery, a nie punktowe podawanie wody wzdłuż rzędów.
- "Bruzdowe." To także nawodnienie powierzchniowe, gdzie woda płynie bruzdami między redlinami/ rzędami. Kluczowa cecha to obecność bruzd i przepływu grawitacyjnego, a nie linie z emiterami.
- "Deszczowniane." Polega na rozpylaniu wody przez zraszacze (np. zraszacze polowe, mikrozraszacze, deszczownie szpulowe). Oczekuje się widocznych głowic zraszających lub konstrukcji deszczowni oraz równomiernego "opadu" na większej powierzchni.
W przygotowaniu do egzaminu warto ćwiczyć rozpoznawanie metod po dwóch kryteriach: droga doprowadzenia wody (po powierzchni czy pod ciśnieniem) oraz sposób aplikacji (punktowo przy roślinie czy na całej powierzchni). To zwykle pozwala szybko odróżnić kroplowe od deszczownianego oraz od metod powierzchniowych.
