Obornik jest nawozem naturalnym, który wnosi do gleby materię organiczną oraz składniki pokarmowe uwalniane stopniowo w trakcie rozkładu. Z tego powodu termin zastosowania obornika dobiera się do gatunku rośliny i jej potrzeb: część roślin lepiej wykorzystuje składniki dostępne "z opóźnieniem", a część może reagować gorzej na świeże nawożenie tuż przed siewem.
Odpowiedź "kukurydzy" jest właściwa, ponieważ kukurydza należy do roślin o wysokich wymaganiach pokarmowych i zwykle korzystnie reaguje na nawożenie obornikiem. Daje to praktyczny efekt w postaci lepszego odżywienia roślin i poprawy struktury gleby, co wspiera rozwój systemu korzeniowego i plonowanie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "lucerny" – jako roślina bobowata potrafi wiązać azot z powietrza dzięki współżyciu z bakteriami brodawkowymi. W praktyce często ogranicza się świeże nawożenie azotowe tuż przed jej założeniem, a nacisk kładzie na właściwe pH i zasobność w inne składniki.
- "peluszki" – podobnie jak inne bobowate, może być wrażliwa na przenawożenie azotem i nie jest typowym "pierwszym wyborem" pod świeży obornik tuż przed siewem.
- "bobiku" – także bobowaty, zwykle korzysta z dobrze przygotowanego stanowiska, ale świeży obornik bezpośrednio przed uprawą nie jest klasycznym rozwiązaniem, bo roślina może nie potrzebować takiego impulsu azotowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się rośliny bobowate i roślina o dużych potrzebach pokarmowych, warto przypomnieć sobie ogólną zasadę, że bobowate często w mniejszym stopniu wymagają "świeżego" nawożenia azotem, a kukurydza z reguły dobrze wykorzystuje nawożenie organiczne.
