Nawożenie pogłówne to podawanie nawozu już rosnącym roślinom w trakcie sezonu, aby uzupełnić składniki pokarmowe w momencie, gdy zapotrzebowanie jest największe. Z tego powodu wykonuje się je w okresie wegetacji, czyli wtedy, gdy rośliny aktywnie rosną, tworzą liście, pędy, kwiaty i system korzeniowy oraz intensywnie pobierają wodę i sole mineralne.
Odpowiedź "w okresie spoczynku" jest nieprawidłowa, ponieważ w spoczynku tempo procesów życiowych i pobierania składników jest wyraźnie ograniczone. W praktyce nawóz może wtedy nie zostać wykorzystany, może ulec wymyciu lub spowodować niepożądane skutki (np. zasolenie podłoża), zamiast poprawić kondycję roślin.
Odpowiedzi "bezpośrednio po posadzeniu roślin na miejsce stałe" oraz "bezpośrednio przed posadzeniem roślin na miejsce stałe" odnoszą się do innych momentów technologii uprawy. Przed sadzeniem częściej planuje się przygotowanie stanowiska (np. wymieszanie nawozu z podłożem zgodnie z zaleceniami), natomiast tuż po sadzeniu priorytetem bywa podlewanie i ograniczenie stresu przesadzeniowego; zbyt wczesne lub zbyt mocne nawożenie może zwiększać ryzyko uszkodzenia młodych korzeni.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się słowo "pogłówne", kojarz je z "w trakcie wzrostu roślin" i "dodatkową dawką w sezonie", a nie z przygotowaniem stanowiska przed sadzeniem.
