Poprawna jest odpowiedź "Tempera.", ponieważ tempera to technika malarska, w której barwnik łączy się ze spoiwem mającym charakter emulsji. Klasycznym i najbardziej rozpoznawalnym spoiwem temperowym jest żółtko jaja (tzw. tempera jajowa), a w praktyce spotyka się również receptury wzbogacane innymi składnikami organicznymi, które modyfikują własności farby (np. przyczepność, elastyczność, połysk, odporność).
Klucz do rozwiązania zadania tkwi w rozpoznaniu, że opis dotyczy najstarszych receptur farb emulsyjnych wykonywanych przez łączenie pigmentu spoiwem organicznym. To właśnie wyróżnia temperę na tle technik ściennych opartych o tynk.
- "Sgrafitto." jest techniką dekoracji polegającą na nakładaniu warstw tynku/zaprawy lub barwionych pobiał i wydrapywaniu wzoru, aby odsłonić warstwę spod spodu. To nie jest technika definiowana przez żółtko jaj jako spoiwo farby.
- "Fresk suchy." (malowanie na suchym tynku) odnosi się do sposobu pracy na podłożu tynkarskim, gdzie farba nie wiąże się w wyniku reakcji zachodzących w mokrym tynku. Może wykorzystywać różne spoiwa, ale sama nazwa wskazuje przede wszystkim na podłoże i etap wysychania tynku, a nie na konkretną, emulsyjną recepturę żółtkową.
- "Fresk mokry." (malowanie na mokrym tynku) polega na nanoszeniu pigmentów na świeży tynk wapienny, dzięki czemu warstwa malarska wiąże się z podłożem w trakcie jego wiązania i wysychania. Mechanizm fresku wynika z pracy na mokrym tynku, a nie z użycia żółtka jaj jako spoiwa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się żółtko jaja jako kluczowy składnik spoiwa, najczęściej chodzi o temperę. Gdy akcent jest na "mokry tynk" lub "suchy tynk", zwykle chodzi o rozróżnienie odmian fresku. A gdy mowa o "wydrapywaniu" lub "odsłanianiu warstw", to typowe dla sgrafitta.
