W anatomii porównawczej nerek u zwierząt domowych rozróżnia się m.in. cechy powierzchni zewnętrznej (gładka albo zrazikowana) oraz cechy wnętrza nerki (układ brodawek i sposób odpływu moczu do miedniczki/kielichów). Określenie "nerka gładka wielobrodawkowa" oznacza, że narząd ma gładką powierzchnię na zewnątrz, natomiast w środku występuje wiele brodawek nerkowych.
Odpowiedź "u świni" jest właściwa, ponieważ u tego gatunku klasycznie opisuje się nerkę jako gładką na zewnątrz i jednocześnie wielobrodawkową wewnętrznie. To ważne rozróżnienie: "gładka" dotyczy wyglądu zewnętrznego, a "wielobrodawkowa" – liczby brodawek i organizacji części rdzeniowej.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów egzaminacyjnych:
- "u bydła" często myli się z powodu zewnętrznego zrazikowania nerki (widoczne podziały). Zrazikowanie zewnętrzne nie jest tym samym co opis "gładka", więc to nie pasuje do podanego typu.
- "u konia" jest częstą pułapką, bo nerka jest gładka na zewnątrz, ale nie jest standardowo opisywana jako wielobrodawkowa w takim ujęciu jak u świni.
- "u owcy" bywa wybierane przez analogię do innych przeżuwaczy; jednak nie jest to typowy przykład "gładkiej wielobrodawkowej" w klasycznych zestawieniach anatomii porównawczej.
Wskazówka do nauki: rozdziel w pamięci dwie osie opisu – (1) gładka vs zrazikowana (powierzchnia) oraz (2) jedno- vs wielobrodawkowa (wnętrze). Dopiero ich połączenie daje pełną nazwę typu nerki.
