Pytanie opisuje nieprawidłowe połączenia pomiędzy gałązką nerwu okoruchowego (III) a gałązką nerwu żuchwowego (część nerwu trójdzielnego, V3). Taki mechanizm jest typowy dla zespołu Marcusa Gunna, znanego też jako jaw-winking (odruch żuchwowo‑powiekowy).
Istotą zespołu jest synkineza: przy ruchach żuchwy (np. żucie, ssanie, zaciskanie zębów) dochodzi do mimowolnego unoszenia opadającej powieki. Klinicznie bywa to postać wrodzonej ptozy z charakterystycznym współruchem, a rozpoznanie opiera się na obserwacji zależności objawu od aktywności mięśni żwaczy/żuchwy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Zespół Stillinga‑Türka‑Duane’a dotyczy wrodzonych zaburzeń ruchomości gałki ocznej (szczególnie odwodzenia/przywodzenia) i współruchów wynikających z nieprawidłowego unerwienia mięśni prostych, a nie połączeń z gałęzią żuchwową nerwu V.
- Zespół Moebiusa jest zespołem wrodzonych porażeń wybranych nerwów czaszkowych (klasycznie z dominującymi objawami ze strony mięśni mimicznych i ruchów gałek ocznych), a nie typową synkinezą "żuchwa–powieka".
- Zespół Browna to mechaniczny zespół ograniczenia ruchów w obrębie aparatu mięśniowego/ścięgnistego (szczególnie dotyczący mięśnia skośnego górnego) i nie wynika z opisanej w pytaniu aberrantnej łączności nerwowej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: ptoza + unoszenie powieki przy ruchach żuchwy kieruje myślenie w stronę Marcusa Gunna, natomiast ograniczenia ruchów gałki ocznej częściej kojarzą się z zespołami takimi jak Duane’a czy Browna.
