Jeżeli pacjent podczas jedzenia przysypia i zatrzymuje kęs w jamie ustnej, oznacza to, że nie połyka aktywnie i może stracić kontrolę nad drogami oddechowymi. W takiej sytuacji najważniejsze jest bezpieczeństwo: pozostawienie pokarmu w ustach zwiększa ryzyko zachłyśnięcia, kaszlu, zadławienia oraz aspiracji do dróg oddechowych.
Postępowanie opiekuna powinno polegać na wybudzeniu pacjenta i zachęceniu go do dokończenia aktu połykania (lub bezpiecznego usunięcia zalegającego kęsa zgodnie z procedurami placówki). Jednocześnie należy obserwować tor oddechowy, reakcję kaszlową, kolor skóry i ogólną wydolność oddechową. Karmienie kontynuuje się dopiero wtedy, gdy pacjent jest w pełni przytomny i współpracuje.
Opcja "podawać małe porcje z regularną częstotliwością" może być prawidłową zasadą karmienia, ale nie rozwiązuje problemu braku połykania w danym momencie. Podawanie "wyłącznie płynów niskoenergetycznych" jest nieadekwatne: płyny również mogą być aspirowane, a ich dobór zależy od oceny połykania i zaleceń. Pozwolenie pacjentowi spać i rezygnacja z karmienia przy zalegającym pokarmie jest niebezpieczne, bo kęs pozostaje w jamie ustnej i może przemieścić się do dróg oddechowych.
W kontekście insuliny dodatkowo warto pamiętać, że przerwanie jedzenia wymaga czujności i zgłoszenia sytuacji personelowi, aby ocenić ryzyko nieprawidłowej glikemii i dalsze postępowanie.
