Wgniecenie z równoczesnym rozciągnięciem materiału oznacza, że blacha uległa trwałemu odkształceniu plastycznemu i lokalnie "zwiększyła" swoją powierzchnię. Taki fragment ma tendencję do falowania, tworzenia miękkiego miejsca lub trudnych do usunięcia nierówności, jeśli zastosuje się wyłącznie metody ciągnące albo wypychające.
W takiej sytuacji właściwą metodą jest wyklepywanie młotkiem blacharskim (często rozumiane praktycznie jako prostowanie i planowanie z podparciem na odpowiednim kowadle/pobijaku). Uderzenia o kontrolowanej sile, prowadzone w odpowiedniej kolejności, umożliwiają kształtowanie przetłoczenia i wyrównanie powierzchni tak, aby panel wrócił do prawidłowego profilu. Celem jest maksymalne odtworzenie geometrii elementu jeszcze na etapie obróbki blacharskiej.
- Odpowiedź "wyciągania przyssawką blacharską" bywa skuteczna przy płytkich wgnieceniach, ale głównie wtedy, gdy nie doszło do istotnego rozciągnięcia. Przy rozciągniętym materiale samo wyciąganie może pozostawić fałdy lub "wybrzuszenie", bo nie rozwiązuje problemu nadmiaru materiału.
- Odpowiedź "wyrównania szpachlą lakierniczą" opisuje etap wykończeniowy. Szpachla ma korygować drobne nierówności po prawidłowym przywróceniu kształtu, a nie zastępować naprawę blachy. Nadmierne poleganie na szpachli zwiększa ryzyko zbyt grubej warstwy i gorszej trwałości naprawy.
- Odpowiedź "wypychania rozpierakami blacharskimi" dotyczy sytuacji, gdy mamy kontrolowany dostęp od wewnątrz i odpowiednie punkty oparcia. Przy niewielkim wgnieceniu na drzwiach rozpieraki mogą być nieadekwatne, a przy rozciągnięciu dodatkowo rośnie ryzyko nadmiernego wybrzuszenia i utraty płynności powierzchni.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: gdy pojawia się informacja o rozciągnięciu, zwykle potrzebna jest praca kształtująca blachę (prostowanie/planowanie), a nie tylko "wyciągnięcie" czy maskowanie wypełnieniem.
