Niewłaściwe przemieszczanie chorego w łóżku, szczególnie przeciąganie po podłożu zamiast unoszenia (lub użycia podkładów ślizgowych), zwiększa działanie dwóch niekorzystnych zjawisk: tarcia oraz sił ścinających. Tarcie może uszkadzać warstwę powierzchowną skóry (otarcia), a siły ścinające "rozciągają" i przemieszczają tkanki względem siebie, co sprzyja mikrouszkodzeniom naczyń i pogorszeniu odżywienia tkanek.
W praktyce opieki długoterminowej taki mechanizm jest jednym z kluczowych czynników prowadzących do odleżyn, zwłaszcza u osób niesamodzielnych, z ograniczoną mobilnością, zaburzeniami czucia, niedożywieniem lub nietrzymaniem (wilgoć i maceracja skóry zwiększają podatność na urazy). Odpowiedź "przyczynić się do powstania odleżyny." jest więc trafna, bo opisuje typowe i klinicznie istotne następstwo błędnej techniki przesuwania w łóżku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są słabsze w tej formule pytania:
- "spowodować niedokrwienie skóry." – niedokrwienie jest mechanizmem i może występować, ale pytanie dotyczy skutku praktycznego/klinicznego; dodatkowo samo "niedokrwienie skóry" bywa trudne do jednoznacznej oceny bez kontekstu czasu i ucisku.
- "utrudnić właściwą pielęgnację chorego." – to może być prawdą organizacyjnie, ale nie jest typowym bezpośrednim skutkiem przeciągania; nie opisuje konkretnego powikłania zdrowotnego.
- "przyczynić się do powstania przykurczy." – przykurcze wynikają głównie z długotrwałego unieruchomienia i braku ćwiczeń/pozycjonowania, a nie z samej techniki przesunięcia w łóżku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "przeciąganie zamiast unoszenia", myśl o profilaktyce odleżyn oraz ograniczaniu tarcia/sił ścinających. W praktyce stosuj pomoc drugiej osoby, prześcieradła/ślizgi transferowe i krótkie, kontrolowane ruchy z odciążeniem tkanek.
