Nocne nasilenie duszności jest klasycznie kojarzone z astmą oskrzelową. Astma ma przebieg zmienny, a objawy (duszność, kaszel, świsty) często nasilają się w nocy lub nad ranem. Wynika to m.in. z dobowych zmian napięcia oskrzeli i reaktywności dróg oddechowych, częstszej ekspozycji na alergeny w sypialni oraz wpływu pozycji leżącej i chłodniejszego powietrza. W praktyce pacjent może budzić się z uczuciem "braku powietrza", świszczącym oddechem lub kaszlem.
Odpowiedź "choroby wieńcowej serca" nie pasuje jako cecha charakterystyczna: choroba wieńcowa typowo objawia się bólem w klatce piersiowej (dławicą) lub dyskomfortem wysiłkowym. Sama duszność może towarzyszyć problemom kardiologicznym, ale nocne napady duszności są bardziej typowe dla niewydolności serca niż dla samej choroby wieńcowej, a ta jednostka nie została tu wskazana.
"wysiękowe zapalenie opłucnej" może powodować duszność, jednak zwykle jest ona związana z ograniczeniem rozprężania płuca przez płyn i ma charakter bardziej stały (zależny od ilości wysięku), często współistnieje z bólem opłucnowym i innymi objawami choroby podstawowej. Nie jest to typowy wzorzec "nocnego zaostrzenia" w sensie napadów.
"histeria" (w znaczeniu zaburzeń lękowych/konwersyjnych) może dawać subiektywne poczucie braku tchu, hiperwentylację czy uczucie ucisku, ale nie stanowi charakterystycznego, powtarzalnego objawu nocnego o podłożu obturacji oskrzeli. W pytaniu chodzi o typową cechę kliniczną choroby układu oddechowego.
Wskazówka egzaminacyjna dla technika masażysty: jeśli pacjent zgłasza napady duszności w nocy, warto dopytać o rozpoznanie astmy, leki wziewne i czynniki wyzwalające. Nasilona duszność w gabinecie jest sygnałem do przerwania zabiegu i oceny stanu pacjenta.
