W zadaniach o grubości nominalnej i odchyłkach kluczowe jest rozumienie, że wartość nominalna jest punktem odniesienia, a dopuszczalne wykonanie mieści się w przedziale wyznaczonym przez tolerancje: osobno dla odchyłki "na minus" oraz "na plus".
Tutaj nominalna grubość spoiny wynosi 12 mm. Podano dwie odchyłki: +3 mm (może być grubsza) oraz −4 mm (może być cieńsza). To oznacza, że:
- minimum wyznacza odchyłka ujemna: 12 mm − 4 mm = 8 mm,
- maksimum wyznacza odchyłka dodatnia: 12 mm + 3 mm = 15 mm.
Odpowiedź "Minimum 8 mm, maksimum 15 mm" poprawnie podaje cały dopuszczalny zakres wynikający bezpośrednio z tolerancji.
Pozostałe propozycje są błędne, bo:
- zakres "9–15" pomija część dopuszczalnego odchylenia ujemnego (zaniża dopuszczalne minimum), co jest typowym skutkiem przeoczenia wartości −4 mm albo omyłkowego przyjęcia mniejszej tolerancji,
- zakresy z maksimum "16 mm" zawyżają dopuszczalne maksimum, jakby odchyłka dodatnia wynosiła +4 mm, a nie +3 mm,
- zakres "8–16" łączy poprawne minimum z niepoprawnym maksimum, co często wynika z automatycznego "symetryzowania" tolerancji (założenia, że plus i minus mają tę samą wartość).
W praktyce takie obliczenie wspiera kontrolę jakości robót: wykonawca i osoba odbierająca mogą szybko sprawdzić, czy zmierzona spoina mieści się w przedziale, a nie tylko czy jest "około 12 mm".