Nota korygująca i faktura korygująca to dwa różne dokumenty, które łatwo pomylić, bo oba służą do "poprawiania" faktur. Kluczowa różnica dotyczy tego, kto je wystawia oraz jakiego typu błędy można nimi korygować.
Nota korygująca jest dokumentem nabywcy. Stosuje się ją, gdy nabywca otrzymał fakturę z pomyłkami, które mają charakter formalny i mieszczą się w dopuszczalnym zakresie, m.in. w danych dotyczących nabywcy. Typowy przykład z praktyki sprzedaży to faktura z błędnym numerem NIP nabywcy – wtedy to właśnie nabywca może wystawić notę korygującą i przekazać ją sprzedawcy, aby uporządkować dokumentację.
Odpowiedź "nabywca towaru, który otrzymał fakturę zawierającą błędny numer NIP" jest poprawna, bo dotyczy korekty danych nabywcy (NIP) i wskazuje właściwego wystawcę noty, czyli nabywcę.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z dwóch powodów:
- Warianty ze "sprzedawcą" są błędne, ponieważ sprzedawca co do zasady wystawia fakturę korygującą, a nie notę korygującą.
- Warianty z "błędną ilością towaru" są błędne, bo ilość, cena czy wartości podatku to korekty merytoryczne dotyczące transakcji. Takie zmiany wymagają co do zasady dokumentu wystawianego przez sprzedawcę (faktury korygującej), a nie noty nabywcy.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą zasadę: nota korygująca = nabywca i drobne/formalne dane; faktura korygująca = sprzedawca i zmiany merytoryczne rozliczenia. Dzięki temu łatwiej poprawnie wskazać wystawcę dokumentu w zadaniach testowych.
