W opisie sytuacji kluczowe jest sformułowanie: "dobiera asortyment … tak, aby zadowolić przyzwyczajenia nabywców". Taki cel wskazuje na potrzebę zapewnienia pełnego, oczekiwanego przez klientów zestawu kategorii produktów reklamowych. To właśnie odpowiada kryterium kompletności w zarządzaniu asortymentem: oferta ma być kompletna względem tego, czego odbiorcy zwykle szukają i do czego są przyzwyczajeni.
Dlaczego nie "informacji"? Kryterium informacji kojarzy się z doborem opartym o dane (np. wyniki badań preferencji, statystyki sprzedaży, insighty). W pytaniu jednak nie ma mowy o analizie danych ani o tym, że asortyment wynika z raportów; nacisk położono na to, by klient nie odczuł braków w standardowo oczekiwanych produktach.
Dlaczego nie "celu"? Kryterium celu wiąże dobór asortymentu z zamierzeniami kampanii (np. budowanie wizerunku, wsparcie sprzedaży, aktywizacja odbiorców). To ważne w planowaniu komunikacji, ale w treści pytania nie podano celu kampanii, tylko potrzebę dopasowania do przyzwyczajeń nabywców, czyli do oczekiwanej kompletności oferty.
Dlaczego nie "statusu produktu"? Kryterium statusu produktu odnosi się do pozycji w cyklu życia (np. wprowadzenie, wzrost, dojrzałość, spadek) albo do "stanu" produktu na rynku. To inny wymiar decyzji asortymentowych niż kompletność względem nawyków zakupowych klientów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się zwroty typu "pełna oferta", "brak luk", "zaspokojenie przyzwyczajeń", najczęściej chodzi o kompletność, a nie o strategię celu czy analizę informacji.
