W polskim systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt gospodarskich stosuje się różne zasady numeracji w zależności od gatunku. Kluczową wskazówką w pytaniu jest to, że numer identyfikacyjny ma być numerem siedziby stada (czyli miejscem urodzenia albo miejscem, w którym zwierzę przebywa powyżej 30 dni).
Taka konstrukcja numeru identyfikacyjnego dotyczy świń (trzody): świnia jest znakowana w sposób pozwalający powiązać ją z konkretną siedzibą stada, co ułatwia nadzór nad przemieszczeniami oraz działania weterynaryjne (m.in. bioasekurację). Przy zmianie siedziby stada i dłuższym pobycie stosuje się dodatkowe oznakowanie, aby numer odpowiadał aktualnej siedzibie stada.
Pozostałe gatunki z odpowiedziami błędnymi funkcjonują inaczej:
- Bydło posiada indywidualny numer zwierzęcia, dzięki czemu identyfikuje się konkretny osobnik, a nie tylko siedzibę stada.
- Owce także są identyfikowane numerami indywidualnymi (kolczyk/tatuaż), co umożliwia rozróżnienie poszczególnych sztuk.
- Kozy mają analogicznie indywidualną identyfikację, a numer służy do wskazania konkretnego zwierzęcia.
Dlatego jedyną odpowiedzią zgodną z opisem "numer identyfikacyjny = numer siedziby stada (urodzenia lub pobytu >30 dni)" jest trzoda (świnie). Najczęstszy błąd na egzaminie to automatyczne przypisanie takiej zasady bydłu, bo kojarzy się z kolczykowaniem, jednak w IRZ bydło ma numerację indywidualną.
