KWALIFIKACJA MED11 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 36.
Obcas ortopedyczny Thomasa korygujący koślawość stóp przedstawiono na ilustracji
Ilustracja przedstawia cztery schematyczne rysunki podeszwy buta ortopedycznego, z oznaczeniami dotyczącymi korekcji
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obcas Thomasa rozpoznaje się po charakterystycznym wydłużeniu części przyśrodkowej (od strony wewnętrznej stopy). Taka modyfikacja zwiększa podparcie po stronie przyśrodkowej pięty i pomaga ograniczać nadmierną pronację, co bywa wykorzystywane w korekcji koślawości stóp.

Pełne wyjaśnienie:

Obcas ortopedyczny Thomasa to modyfikacja obcasa obuwia, której cechą rozpoznawczą jest asymetria polegająca na wydłużeniu (poszerzeniu) obcasa po stronie przyśrodkowej, czyli od strony wewnętrznej stopy. W praktyce oznacza to, że obcas "wystaje" bardziej do środka niż w typowym obuwiu.

Dlaczego taka konstrukcja ma znaczenie w koślawości? W koślawym ustawieniu tyłostopia i przy nadmiernej pronacji stopa ma tendencję do zapadania się do środka. Wydłużenie przyśrodkowe obcasa zwiększa pole podparcia i może pomagać w kontroli ustawienia pięty oraz w stabilizacji fazy podporu podczas chodu.

Jak odróżniać tę modyfikację od innych, które mogą pojawić się w odpowiedziach?

  • Jeśli widzisz zmianę dotyczącą głównie podeszwy (np. klin), to nie jest to cecha typowa dla obcasa Thomasa – klin dotyczy innego elementu konstrukcji.
  • Jeżeli obcas jest symetryczny, ale tylko wyższy/niższy, to jest to zmiana wysokości, a nie charakterystyczne wydłużenie przyśrodkowe.
  • Jeśli wydłużenie znajduje się po stronie bocznej (zewnętrznej), cel działania i rozpoznanie będą inne – w obcasie Thomasa kluczowa jest strona przyśrodkowa.

Na egzaminie najczęściej sprawdza się umiejętność szybkiego rozpoznania tej cechy na ilustracji. Warto ćwiczyć oglądanie obuwia w rzutach z góry i od spodu oraz zawsze zadawać sobie pytanie: czy "wystający" fragment jest od strony wewnętrznej?

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Obcas Thomasa to modyfikacja obcasa obuwia polegająca na jego wydłużeniu po stronie przyśrodkowej (wewnętrznej). Zmienia to warunki podparcia pięty i może wspierać stabilizację stopy w czasie chodu, szczególnie przy tendencji do nadmiernej pronacji.
Szukaj asymetrii: obcas nie jest "równy" po obu stronach, tylko ma wyraźne wydłużenie do środka (od strony wewnętrznej stopy). Pomaga też porównanie: w typowym obcasie krawędzie są zbliżone, a tu jedna strona wyraźnie dominuje.
Koślawość często wiąże się z zapadaniem się stopy do środka i nadmierną pronacją. Wydłużenie przyśrodkowe obcasa zwiększa podparcie po stronie wewnętrznej pięty, co może ułatwiać kontrolę ustawienia tyłostopia i poprawiać stabilność w fazie podporu.
Nie. Obcas Thomasa dotyczy kształtu obcasa (zwykle wydłużenie przyśrodkowe), a klin to modyfikacja podeszwy zmieniająca nachylenie i obciążanie stopy. Na ilustracjach egzaminacyjnych warto najpierw ustalić, czy zmieniono obcas, czy całą podeszwę.
Najczęściej myli się: (1) stronę przyśrodkową z boczną, (2) obcas z modyfikacją podeszwy, (3) samo podwyższenie obcasa z jego wydłużeniem. Pomaga nawyk sprawdzania, gdzie jest strona wewnętrzna stopy oraz czy "wystający" fragment jest faktycznie częścią obcasa.
Na ustawienie pięty mogą wpływać m.in. zapiętek, usztywnienia cholewki, odpowiednie profilowanie wkładki, stabilizacja tyłostopia oraz modyfikacje podeszwy. W praktyce technik ortopeda często łączy kilka rozwiązań, aby uzyskać stabilizację bez pogarszania komfortu chodu.
Gdy deformacja jest znaczna, towarzyszą jej przykurcze, ból lub niestabilność, samo modelowanie obcasa może być niewystarczające. Wtedy potrzebna bywa szersza ocena biomechaniczna i połączenie modyfikacji obuwia z wkładką, stabilizacją cholewki albo innym środkiem pomocniczym dobranym do problemu pacjenta.
Praktycznie ocenia się: czy wydłużenie jest po stronie przyśrodkowej, czy obcas jest stabilny i równo osadzony, czy nie powoduje kołysania obuwia oraz czy krawędzie są poprawnie wykończone. Ważne jest też sprawdzenie efektu w chodzie i zgłaszanych odczuć pacjenta.
Może, jeśli jest źle dobrany lub wykonany (np. za duże wydłużenie, błędna strona, zbyt twardy materiał). Dyskomfort może wynikać też z braku adaptacji do zmienionych warunków podparcia. Dlatego potrzebna jest kontrola dopasowania i obserwacja chodu, a czasem stopniowe wprowadzanie korekcji.
Najlepiej uczyć się na zestawie zdjęć/rysunków: obcasy, kliny, zapiętki, wkładki i usztywnienia. Twórz własne fiszki: nazwa + cecha rozpoznawcza + wskazanie. Na sprawdzianie najpierw identyfikuj element (obcas/podeszwa/cholewka), a dopiero potem kojarz go z działaniem korekcyjnym.
info

Statystycznie 44% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Obcas Thomasa rozpoznaje się po charakterystycznym wydłużeniu części przyśrodkowej (od strony wewnętrznej stopy)."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z ortotyki i obuwia ortopedycznego (atlas elementów obuwia)
  • Podstawy biomechaniki kończyny dolnej (skrypt/podręcznik do anatomii czynnościowej)
  • Zestawy zdjęć/rysunków modyfikacji obuwia stosowanych w koślawości i płaskostopiu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego