"Obciążenie nerwowo-psychiczne" opisuje wpływ pracy na funkcjonowanie psychiczne i układ nerwowy człowieka. W praktyce BHP dotyczy sytuacji, w których zadania lub warunki organizacyjne powodują m.in. stres, presję czasu, odpowiedzialność za ludzi lub mienie, konieczność długotrwałej koncentracji, przeciążenie informacyjne albo monotonię. Tego typu oddziaływania klasyfikuje się jako czynniki psychofizyczne, ponieważ odnoszą się do reakcji psychicznych i fizjologicznych człowieka na wymagania pracy.
Odpowiedź "chemiczny" jest nieprawidłowa, bo czynniki chemiczne to przede wszystkim narażenia na substancje i mieszaniny (np. rozpuszczalniki, pyły, gazy) oraz ich działanie na organizm. Obciążenie nerwowo-psychiczne nie wynika z obecności określonej substancji, tylko z organizacji i treści pracy.
Odpowiedź "biologiczny" także nie pasuje: czynniki biologiczne wiążą się z narażeniem na mikroorganizmy, pasożyty lub materiał biologiczny i ryzykiem zakażeń czy alergii. Obciążenie nerwowo-psychiczne nie jest ekspozycją biologiczną.
Odpowiedź "fizyczny" bywa wybierana przez skojarzenie z "zmęczeniem", ale czynniki fizyczne w środowisku pracy dotyczą typowo energii/oddziaływań fizycznych (np. hałas, drgania, promieniowanie, mikroklimat). Choć stres może wywoływać objawy fizjologiczne, jego źródłem jest zwykle treść i organizacja pracy, dlatego poprawna klasyfikacja pozostaje psychofizyczna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się pojęcia związane z koncentracją, stresem, presją lub odpowiedzialnością, najpierw rozważ kategorię psychofizyczną, a dopiero potem ekspozycje środowiskowe (chemiczne/biologiczne/fizyczne).
